Ustawa o KSC
Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, która od 3 kwietnia 2026 r. w brzmieniu nadanym nowelizacją wdraża w Polsce dyrektywę NIS2. Określa obowiązki podmiotów kluczowych i podmiotów ważnych oraz zadania organów i zespołów CSIRT tworzących krajowy system cyberbezpieczeństwa.
Czym jest Ustawa o KSC?
Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa wdrożyła do polskiego prawa dyrektywę NIS i dzieliła regulowane podmioty na operatorów usług kluczowych oraz dostawców usług cyfrowych. Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o zmianie ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2026 poz. 252), ogłoszona 2 marca 2026 r., transponuje dyrektywę NIS2 (UE) 2022/2555. Nowelizacja weszła w życie 3 kwietnia 2026 r. i zastąpiła dawny podział dwiema kategoriami: podmiotami kluczowymi i podmiotami ważnymi.
O kategorii decydują sektor i wielkość podmiotu. Ustawa odsyła do kryteriów średniego przedsiębiorcy z załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Podmiot z sektora wymienionego w załączniku nr 1 do ustawy, który przekracza te kryteria, jest podmiotem kluczowym. Podmiotem ważnym jest średni przedsiębiorca z sektora z załącznika nr 1 oraz średni lub większy przedsiębiorca z sektora z załącznika nr 2. Niezależnie od wielkości ustawa obejmuje między innymi dostawców usług DNS, kwalifikowanych dostawców usług zaufania, podmioty krytyczne i wskazane podmioty publiczne.
Załącznik nr 1 obejmuje sektory: energia, transport, bankowość i infrastruktura rynków finansowych, ochrona zdrowia, zaopatrzenie w wodę pitną i jej dystrybucja, zbiorowe odprowadzanie ścieków, infrastruktura cyfrowa, zarządzanie usługami ICT, przestrzeń kosmiczna oraz podmioty publiczne. Załącznik nr 2 obejmuje między innymi usługi pocztowe, gospodarowanie odpadami, chemikalia, żywność, produkcję (w tym wyrobów medycznych, elektroniki, maszyn i pojazdów), dostawców usług cyfrowych oraz badania naukowe.
Podmiot kluczowy i podmiot ważny wdrażają system zarządzania bezpieczeństwem informacji. Obejmuje on systematyczne szacowanie ryzyka i zarządzanie nim, środki techniczne i organizacyjne proporcjonalne do ryzyka (między innymi bezpieczeństwo łańcucha dostaw ICT, plany ciągłości działania, monitorowanie systemu w trybie ciągłym, kryptografię i uwierzytelnianie wieloskładnikowe tam, gdzie jest to uzasadnione), zbieranie informacji o zagrożeniach i podatnościach oraz zarządzanie incydentami. Przy ocenie dostawców sprzętu i oprogramowania podmiot uwzględnia ich podatności oraz jakość dostarczanych produktów i usług ICT.
Incydent poważny zgłasza się do właściwego CSIRT sektorowego etapami: wczesne ostrzeżenie najpóźniej w ciągu 24 godzin od wykrycia, zgłoszenie incydentu najpóźniej w ciągu 72 godzin od wykrycia i sprawozdanie końcowe najpóźniej w ciągu miesiąca od zgłoszenia. Do czasu ogłoszenia, że dany CSIRT sektorowy osiągnął zdolność operacyjną, zgłoszenia trafiają do CSIRT MON, CSIRT NASK lub CSIRT GOV. Podmiot kluczowy przeprowadza na własny koszt audyt bezpieczeństwa systemu informacyjnego co najmniej raz na 3 lata.
Za wykonywanie obowiązków odpowiada kierownik podmiotu, także wtedy, gdy powierzył je innej osobie. Kierownik podejmuje decyzje dotyczące systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji, planuje środki finansowe na cyberbezpieczeństwo i raz w roku kalendarzowym przechodzi szkolenie. Ustawa przewiduje administracyjne kary pieniężne, także dla kierownika podmiotu.
Nadzór sprawują organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa przypisane do sektorów, na przykład minister właściwy do spraw informatyzacji dla infrastruktury cyfrowej, zarządzania usługami ICT i podmiotów publicznych albo Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dla komunikacji elektronicznej i usług pocztowych. Nowelizacja wprowadziła też procedurę uznania dostawcy sprzętu lub oprogramowania za dostawcę wysokiego ryzyka. Postępowanie prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji, a decyzja zobowiązuje podmioty do niewprowadzania wskazanych produktów, usług i procesów ICT oraz do ich wycofania w określonym terminie. Przepisy o dostawcach wysokiego ryzyka Prezydent skierował do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli następczej i według stanu z listopada 2026 r. sprawa czeka na rozpoznanie.
Dlaczego to ważne?
Terminy liczy się od wejścia nowelizacji w życie 3 kwietnia 2026 r. Podmioty, które w tym dniu spełniały przesłanki, składały wnioski o wpis do wykazu podmiotów kluczowych i podmiotów ważnych od 7 maja do 3 października 2026 r., a dotychczasowi operatorzy usług kluczowych zostali wpisani z urzędu. Obowiązki dotyczące systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji i obsługi incydentów należy wdrożyć w ciągu 12 miesięcy od wejścia nowelizacji w życie, a podmiot kluczowy przeprowadza pierwszy audyt w ciągu 24 miesięcy. Podmiot, który spełni przesłanki później, składa wniosek o wpis w ciągu 6 miesięcy i wdraża obowiązki w ciągu 12 miesięcy od tego dnia.
Nowelizacja objęła sektory, których ustawa wcześniej nie obejmowała, na przykład produkcję, żywność i gospodarowanie odpadami, oraz średnie przedsiębiorstwa z tych sektorów. Pomagamy ustalić, czy i w jakiej kategorii organizacja podlega ustawie, ocenić obecny stan bezpieczeństwa i zaplanować wdrożenie systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji oraz przygotowanie do pierwszego audytu.
Powiązane zagadnienia
Powiązane usługi SEQRED
Doświadczony architekt bezpieczeństwa na żądanie, wspierany przez cały zespół SEQRED. Miesięczna pula godzin, nadwyżki r...
Audyt NIS2 i KSCAudyt zgodności z NIS2 i ustawą o KSC. Analiza luk, plan naprawczy, wsparcie wdrożeniowe, samorejestracja....
vCISOStrategiczne zarządzanie cyberbezpieczeństwem w elastycznym modelu - bez etatu CISO....
Potrzebujesz wsparcia w tym obszarze?
Nasi eksperci pomogą Ci ocenić ryzyko i zaplanować kolejne kroki.